Linnes.nl

Uit de oude doos van 8 april 2006

The Great Lawn, het grootste grasveld van Central Park. Het is zondag en ik lees een blad. Of nou ja, ik kijk naar een goddelijke foto van George Clooney.

Ik moet vreselijk nodig naar de wc en vraag 2 vrouwen naast me waar ik die kan vinden. Als ik opsta en wegloop komt er een man achter me aan. Rode polo van Lacoste, een legergroene broek, zwart (met een beetje grijs) haar, bruine ogen. Iets kleiner dan ik (jammer), maar verder érg lekker.

“I’m sorry, I heard you we’re going to the restrooms. I didn’t listen to the conversation, but I heard you saying it. I would be happy to walk with you.”

Daar stond ik dan. Met m’n bek vol tanden. Deze wildvreemde, maar lekkere, man wil met mij meelopen naar de wc. “Because I saw you sitting there the whole time and I’m dying to talk with you.” Euhm, okee. Hij wil dus niet alleen meelopen, maar hij wil ook nog wanhopig graag met me praten (en ik voel m’n ego groeien). Ik stamel dat ik prima in m’n eentje naar de wc kan lopen en dat ik hem wel spreek als ik terug ben.

Ik kom terug en ga met m’n rug naar hem toe zitten. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hem naar me toekomen. Of hij hier mag zitten. Ik antwoord dat het park van iedereen is (ik was direct weggelopen als iemand dat tegen mij zei) en dat hij mocht gaat zitten waar hij wilde.

Uiteindelijk bleek hij een onwijs aardige Italiaan van 38 jaar. “Ontzettend sexy”, dat spookte maar door mijn hoofd. Continu… Ontzettend sexy. Ont-zet-tend se-xy!

Toen hij vertrok gaf hij mij zijn telefoonnummer. Mijn eigen Mr. Big, zomaar hier, in Central Park. Ik heb er niks mee gedaan. Het was te mooi om waar te zijn en over zulk soort dingen moet je dromen, niet beleven…